02-08-10

So far away from LA, so long ago from Frisco

We zijn nu een weekje later...

Het werken zijn we ondertussen al weer gewoon,
Ons slaapritme hebben we bijna teruggevonden,
De was ligt (bijna allemaal) weer netjes gestreken in de kast...
Aan de temperatuur geraken we stilaan ook weer aangepast...
en in ons hart bewaren we prachtige herinneringen aan deze onvergetelijke reis.
Gelukkig kunnen we nog nagenieten van de vele foto's !
(we zullen er hier nog wel enkele bijposten, ondertussen hebben de meisjes trouwens al heel wat beeldmateriaal 'gefacebookt').
Rest ons nu nog de moeilijke opdracht de juiste keuze te maken voor een herinneringsalbum.
Misschien moeten we een album met muziek proberen uitvinden, dan kunnen we er onze dagtitels (wie heeft ze allemaal herkend ?) meteen aan toevoegen Knipogen.

Dank je wel aan iedereen die ons blogje kwam bezoeken en hier af en toe iets neerpende..
Dat was heel aangenaam.
We hopen dat onze verslagjes andere toekomstige Amerika reizigers een beetje mogen helpen, zoals wij zelf ook heel veel informatie gehaald hebben uit de vele reisverslagen die we op het net vonden.
Dank je wel dus aan vrienden en familie die voor ons de plas overstaken en ons vele goede tips gaven, maar dank je wel ook aan de nobele onbekende bloggers voor hun tips en ideeën.

Lieve groetjes van ons allemaal,

Kris, Marleen, Diete, Freke en Linske

16:41 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-07-10

Dinsdag 27 juli:

En uiteindelijk zijn we dan in Brussel geland.

Buiten het voorval dat we voor het opstijgen weer wat vertraging opliepen, verliep alles heel goed!
Men beweerde ook in een nieuw vliegtuig te zitten, maar daar bestaat twijfel over.

Uiteindelijk zijn we ongv 15 min eerder geland dan gepland.

En zo begon de race tegen de klok voor vake, want die moest al om 08u00 beginnen werken

En zo kon thuis dan de eerste was beginnen.



Deze reis was onvergetelijk!



PS: Met starbuck's te tellen ben ik gestopt! ;)

Voor een (voorlopig) laatste keer:

Groetjes
Diete
Kris & Marleen
Freke é Linske

15:44 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-07-10

25 juli : Chicago one hell of a town

In normale omstandigheden zouden we nu ongeveer in Brussel aan het landen zijn. Niet dus...
we zitten hier in... Chicago

Deze morgen vroeg vertrokken in Santa Monica naar LAX - auto inleveren ging vlot en zonder problemen. In totaal zo'n 3107 mijl (5232 km - dank u wel aan de voortreffelijke chauffeur !) afgelegd. Met het busje werden we naar onze vertrek terminal gebracht. Inchecken ging probleemloos. We vliegen op Chicago en van daaruit naar Brussel.
Na een snel ontbijt op de luchthaven en een vlekkeloze vlucht arriveren we rond 3 uur in Chicago. Een uurtje later moesten we de vlucht naar Brussel hebben. Terwijl we zaten te wachten zochten ze 4 vrijwilligers om een latere vlucht over Londen te nemen. Die werden beloond met een dikke reischecque. (die gelukzakken zijn wellicht al thuis !)
Een half uur later dan verwacht konden we aan boord gaan.
De commandant riep af dat er probleem met het fuelen was en dat we een beetje later zouden vertrekken.
Ondertussen kreeg onze sympathie voor de verdrukte volkeren weer een deuk, voor ons nam een groep van minstens 20 jonge Basken plaats en die hebben vijf uur aan een stuk getaterd (ons hoofd dreunt nog na) : Eskerrik asko !
Enfin, we waren opgestegen. Na een klein uurtje riep de commandant af dat er een controlelampje was gaan branden op zijn control pannel en dat hij om veiligheidsredenen de oversteek over de Atlantische oceaan niet kon maken en dat we terug zouden vliegen naar Chicago voor controle. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Omdat het vliegtuig zoveel brandstof aan boord had, moesten we blijven vliegen tot de brandstof opgebruikt was. Vake zag alweer worst case scenarios voor zich, en nu was moeke deze keer niet thuis om alle patienten op te bellen. Diete deed het bijna in haar broek, Linske bleef maar herhalen dat ze niet wou neerstorten. Vake zei nooit meer te willen vliegen. Gelukkig waren moeke en Freke er om de kalmte te behouden. En onze basken bleven maar tateren. Vijf uur hebben we dus op dat vliegtuig gezeten, en al wat we kregen was een glaasje water en een droge koek. (god mag weten om welke reden alleen de eerste drie rijen eten kregen en ze dan gestopt zijn met bedelen). en we bleven maar toertjes vliegen over Michigan Lake.
Toen we landden stonden er brandweerwagens te wachten (moeke had een dejà vu van haar eindejaarsreis met Tarom) en het personeel van American - dat sowieso al weinig deed of zei tijdens de vlucht - deelde droog mee dat ze geen verdere informatie hadden. Enfin, uiteindelijk kregen we hotel vouchers voor het Hilton Hotel hier op de luchthaven en vouchers voor drie maaltijden (al zullen we met 5 dollar voor een ontbijt hier niet ver komen) en zouden we morgen, 26 juli, om 3 uur kunnen opstijgen naar Brussel. Ondertussen blijkt ook nog dat Diete haar valies werd opengebroken. Gelukkig is er niets verdwenen, maar de valies is wel stuk.

Nu kruipen we hier ons bedje in, om te bekomen van een vermoeiende en bewogen dag.
Bij het verlaten van de luchthaven merkte Diete een affiche op : Chicago, once you're here you might not want to leave...
Helaas de harde waarheid...

Slaapwel !

 

08:03 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25-07-10

Foute frases (deel 2)

Linske wou naar de DVD van Benidorm Bastards kijken :
- het is een complicatie DVD

Moeke wou de baliebediende in het hotel bedanken en zei
- Thank you well

Vake heeft enkele brandwonden aan zijn voeten opgelopen door het hete zand in Death Valley,
als hij nu naar zijn voeten kijkt, zegt hij
- mijn voetzolen zijn vernield

Vake en moeke kochten enkele blikjes bier in Moab en moeke moest haar geboortedatum geven.
- zeg ik zie er toch wel ouder uit dan 21 zeker...
(blijkt dat de wet een legimitatie voor personen onder de 40 vraagt, nog steeds een compliment dus)

Vake moest bij het inrijden van de Glen Canyon een picture ID geven en toont zijn rijbewijs. De ranger van dienst vindt dat er geen gelijkenis is tussen de handtekeningen. Niet moeilijk, vake had zijn rijbewijs nog niet ondertekend en die mevrouw was aan het vergelijken met de handtekening van de gemeentebediende, vake's reactie:
- oh in Belgium, it's the city employée who subscribes your drivers licence

na de thunderstorm in Page merkte vake op :
- mijn haar ligt naar alle kanten
(het kunnen niet altijd de dames zijn - steiltang eens gebruiken vake Tong uitsteken ?)

Bij een van de meisjesgrilletjes merkt moeke op : kunnen jullie nu nooit eens alle drie tegelijk normaal doen, antwoord van Freke :
- jawel, maar dan doe jij niet normaal

Vake zoekt een parkeerplaats bij een viewpoint, moeke's suggestie :
- zet u naast die Belg
(ze had een wit met rode nummerplaat gezien)

- we stappen terug in om weg te rijden en moeke zegt :
voorzichtig, er staan kindjes achter de auto
(ze had de geluiden van de DVD Cars opgepikt

- in Zuid-Afrika aten we af en toe bij Wimpy's - hier zijn er Wendy's - wat Linske deed besluiten
Wendy is de vrouw van Wimpy

 

 

05:08 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24 juli : End of the trail

Vandaag stonden we allemaal met een droevig gezicht op want we wisten dat het onze allerlaatste dag in Amerika was... :( Toch wilden we nog een hele dag van LA genieten. 's Morgens trokken we met de auto naar Malibu beach waar we een beetje verder een leuk cafetje vonden en konden genieten van een super lekker ontbijt. We ontbeten stevig zodat we er zeker een halve dag tegenaan konden. Na het ontbijt reden we nog even verder langs de kust en daarna reden we naar het centrum van LA waar we nog een aantal dingen zoals het Walt Disney Concert Hall, Angel Flight, LA market gingen bezichtigen en ondertussen een lekker Starbucks dronken! Toen we onderweg waren naar deze gebouwen had ik een niketown gezien en daar moest ik toch wel nog een bezoekje aan brengen! Deze keer was hij niet zo heel groot, maarik heb er toch nog een leuk jasje gevonden! (Hopelijk geen overgewicht morgen in de luchthaven!) Na onze winkelstop reden we terug langs rodeo drive naar het hotel. Ons plan was nog te gaan zwemmen, maar aan het zwembad waren twee verjaardagsfeestjes waardoor er echt heel veel volk was. Het werd dus een frisse duik en dan meteen terug weg. We gingen nog even langs het strand wandelen en Diete kon haar lifeguard-trui nog kopen, dus zij was ook tevreden! Deze avond gaan we nog een lekkere hap eten in het centrum van Santa Monica om deze superleuke vakantie mooi af te sluiten!!

Zoals je ziet hebben we nog een heel mooie laatste dag gehad van deze fantastische vakantie!
Morgen wordt het vroeg opstaan om om 7u op de luchthaven te staan...

Heel veel groetjes,

Linske en co

05:06 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (2) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

24-07-10

23 juli : on the beach !

Vandaag mocht het een echt 'vakantie'dagje worden, dingen 'samen' doen die er thuis zelden van komen.
Om te beginnen : ons allemaal uitslapen... (kwestie van niet te moe terug naar huis te keren)
Daarna namen we een stevig ontbijt in het hotel.
Linske, Freke en vake trokken samen naar 'muscle beach', het stukje strand naast de pier van Santa Monica waar velen komen trainen. Ze powerden er een beetje samen en werkten een looptraining aan het strand af. Ondertussen waren moeke en Diete (er waren deze keer voor Diete geen argumenten meer om tegen te pruttelen Tong uitsteken) op zoek naar fietsen en werden onze sporters voorzien van water.
Even opfrissen in het hotel en daarna gingen we onze fietsen ophalen.
We vertrokken richting Malibu. Onderweg kregen we gezelschap van een hele cameraploeg want een of andere blonde barbie was met hond en moeder langs het strand op wandel. We fietsten zo ver het fietspad leidde en gingen nog een stuk te voet verder. Onderweg zagen we een aantal surfers op wacht liggen voor goede golven. Een helicopter vloog laag over het water en een van de autobestuurders aan de kant vertelde Diete dat dat was om sharks op te sporen.
Aan het begin van Malibu Beach besloten we toch eens te drinken en een hapje te eten. Daar op ons terrasje zaten we lekker uit de wind. De zon was er ondertussen helemaal doorgekomen en we genoten van de blauwe hemel. We fietsten terug tot in Santa Monica en verder door tot Venice Beach. Daar heerste wel een speciaal sfeertje met al die hippiekraampjes langs de kant. Na een wandelingetje op de pier keerden we terug naar Santa Monica.
Toen de fietsen waren ingeleverd, sloten we de namiddag af aan het zwembad van het hotel.
's Avonds keerden we nog terug naar de pier van Santa Monica om een bezoekje te brengen aan de kermisattracties daar. Linske was verbaasd dat iedereen zo hard gilde : die zijn ook niets gewoon zeg !
Met een 'ijsje' (twee megabollen op een minihoorntje) sloten we de avond af.

groetjes van ons allen (met of zonder panda-oogjes Lachen)

08:05 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-07-10

22 juli: Beautiful day in LA!

Deze ochtend ontwaakten we voor het eerst in LA.

We besloten te ontbijten in het hotel. Moeke probeerde uit te vissen of en hoe we onze vliegtickets moesten herbevestigen. Gelukkig was dit niet nodig.

Na het heerlijk ontbijt stapten we in de auto en vertrokken richting Beverly Hills.
Na mijn nachtwerk om alle huizen van de FA (Famous Americans) op de kaart te vinden konden we nu deze gaan opzoeken.

Zo passeerden we de poort van Michael Jackson, Tom Cruise, Frank Sinatra, Jennifer Aniston en reden we waarschijnlijk ook voorbij het huis van Madonna en Phil Collins.
Terwijl moeke Jennifer Lopez meende voorbij te rijden, vervolgden we onze paparazzi tocht naar de Hollywood Hills.
Hier zagen we het huis waar Lauren Conrad tijdens "The Hills" woonde. Het eerste huis dat we dan ook echt zagen. Lachen
Met behulp van de 'Movie Stars Home Map' zochten we the Hollywood Sign.
En ja hoor in de verte zagen we het al liggen. Na enkele kronkellende, stijle straten bereikten we van dicht bij de letters.

Hierna reden we verder naar de Universal Studios Hollywood.
Wanneer we eindelijk de kassa gepasseerden waren trokken we onmiddelijk naar de 'Studio Tour'. Hier was immers een wachttijd van 1 uur. Terwijl we enkele hotdogs en flesjes frisdrank gingen halen schoven moeke en Linske al aan. Gelukkig gingen die 60 minuten snel vooruit. Achteraf werden we dan ook beloond met een indrukwekkende studio tour. Zo reden we door de set van New York, een 3D attractie van King Kong, een actievoorbeeld uit een nieuwe Japanse film, Europa, de set van Jaws, een attractie van The Mummie, de set van Desperate Housewives,... Zo besef je dat zelfs in film dingen herbruikt worden. (bv. een bepaalde set stelde zowel Europa als een stad uit romeinse tijd voor... )
Hierna gingen we naar 'The Simpsons Ride'. Hierbij zit je zogezegd in een rollercoaster en maak je een rit in een virtueel pretpark. Linske gilde hierbij op los! Knipogen
Vervolgens keken we naar Special Effecs Stage. Hierbij worden de verschillende specialle effecten van films met de nodige 'humor' uit de doeken gedaan.
Tot slot gingen we nog naar Shreck 4D kijken. Hierbij krijg je naast het 3D effect, nog te maken met bewegende zetels.

Ondertussen werd het stilaan donker en besloten we terug te keren naar het hotel.

Voor het avondeten trokken we naar Santa Monica Pier. Het was er echt gezellig.
Eten deden we in Bubba Shrimp, die hun inspiratie haalden uit de film Forrest Gump. Het was er zeer lekker.

Hierna keerden we terug naar het hotel en kropen we ons bedje in.

Groetjes

Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske 

09:07 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21 juli : Breakfast in Vegas - At the hard rock café

Vlug nog het verslag van 21 juli...
Ontbijt in Luxor - eindelijk voor Diete : Starbucks ontbijt
Voor we de stad verlaten : een pretpark voor Linske : de Nike factory outlet store - toffe dingen gezien en gekocht die we bij ons nog niet gezien hadden. Voor Freke het moment voor een leuk jasje bij de concurrentie.
We laten Las Vegas met gemengde gevoelens achter : glitter en glamour, maar ook veel fake... de ene heeft er al meer van genoten dan de andere.
Verder staat er ons een lange rit naar LA te wachten. Vake maalt kilometers in de verzengende hitte.
Langse de weg zien we nog hier en daar bordjes van route 66.
Ergens halverwege beginnen onze maagjes te knorren en moeke merkt op de vouw van haar kaart nog net de woorden Ghost Town. Blijkt het Calico Ghost Town te zijn waarvoor we van velen aanbevelingen kregen.
Tijd voor een hapje en een drankje, de benen even te strekken en even terug te gaan in de tijd.
We schieten mooi op voor LA, maar dat was toch even buiten de avondspits op de drukken snelwegen rond de stad gerekend. Vake loodst ons er door als een volleerd chauffeur. Iets later dan verwacht arriveren we in Santa Monica. Het hotel valt reuze mee. We maken ons vlug klaar, want willen nog op verkenning naar Hollywood.
Voor de ene duurt dat al iets langer als voor de andere Knipogen. Terug door de file en een zoektocht naar een parkeerplaats. Maar niet getreurd, we parkeren zowaar aan El Capitan.
We slenteren over de Walk of Fame, herkennen grote en kleine sterren.
Onze maagjes beginnen serieus te knorren en deze keer is er geen lange wachttijd bij het Hard Rock Café. Blijkt dit pas maandag open te zijn gegaan. Het personeel is over enthousiast, het eten lekker, de inrichting i-permodern. Thuis is het al de 22ste en we toasten op de verjaardag van Mammie en rijden dan tevreden terug naar Santa Monica.
Slaapwel !

Marleen

06:24 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-07-10

20 juli : I'm on the top of the world

Vanmorgen stond de zonsopgang over de Grand Canyon op het programma. Freke had haar wekker een uur te vroeg gezet (3.30 u!) en toen vake om 4.30 u uit het raam keek stroomde de regen bij bakken naar beneden. Geen omstandigheden voor een zonsopgang en voor de tweede dag op rij besloot hij om zijn madammen te laten verder slapen.
Een paar uurtjes later namen we een cold breakfast in het hotel. Tijdens het inladen van de auto was het zo ongeveer het moment dat Camilla in Canada haar WK 800 m moest lopen, dus hielden we onze fingers crossed. Helaas konden we het resultaat niet onmiddellijk online zien (dikke proficiat ondertussen met de plaats in de halve finale !).
We reden naar Grande Canyon Village om van daaruit nog een adembenemend zicht over de Grand Canyon te hebben. Ongelofelijk prachtig !
Vandaag moesten we ons terug richting Las Vegas begeven en onderweg wilden we graag een 'ommetje' maken voor de Skywalk (het grote glazen plateau) aan de west Canyon.
Na een half uurtje rijden werden we opnieuw getrakteerd op een grote stormbui (enkele regendruppels zijn de voorbode op een ongelofelijke stortregen). Moeke merkte op dat we een stukje de route 66 zouden kunnen volgen en dat er dan een binnenweg naar de Skywalk afsloeg.
Nabij Seligman kwamen we op de historic route 66 en we waanden ons na enkele minuten in het decor van Cars : daar stond zelfs Takel ! Het dorpje was heel gezellig ! We volgden nog een hele poos deze route (wel minder toeristisch) maar de afslag die we zochten was nergens aangeduid. Een heel eind verder sloeg er toch een 'rough road' af richting Skywalks. Er bleek maar geen eind aan te komen. Vele mijlen verder werd het toch een stukje asfalt en kregen we er een prachtige omgeving met Joshua trees bovenop. Te vroeg gejuichd : het werd weer dirt road en de weg bleef maar duren.
Toen we eindelijk aankwamen bleken we serieus in de aap gelogeerd te zijn. We wisten van te voren dat dit deel van de Grand Canyon niet tot de National Parks behoorde maar door de Indianen gemeenschap werd geexploiteerd. Nu zijn wij zeker niet de laatsten om een volksgemeenschap te steunen, maar dit ging er toch echt wel over ! Onze argwaan werd al gewekt toen we door een volledig geuniformeerde security man naar de parking werden geleid, waar we moesten parkeren alvorens tot de toegangstent te worden toegelaten. En val nu niet omver : je moest 35 dollar betalen voor de hop on hop off bus naar de verschillende delen van het park, daar kwamen nog een hele reeks taksen bij zodat je al een prijs van 48 dollar per persoon zat, de Skywalk nog niet inbegrepen. Dan moest er nog eens meer dan 30 dollar voor de Skywalk betalen (weer plus taxen), was het verboden om op de Skywalk foto's te maken, die werden voor jou gemaakt en die kon je dan achteraf kopen. Met alle respect voor de Indianengemeenschap, maar dit vonden we er toch echt over. Als we alles optelden zou dit uitstapje zou ons om en bij de 500 dollar gekost hebben, zonder foto's. We besloten rechtsommekeer te maken.
Gelukkig konden we onderweg nog genieten van het spectualaire zicht op de Hooverdam.
Iets later dan gepland bereikten we Las Vegas, waar we deze keer onze intrek namen in het Luxor hotel. We werden er naar de balie geleid en kregen kamers in de piramide. De schuine lift is echt al een attractie op zich. Diete en Linske doken nog even het zwembad in en dan gingen we op verkenning over het zuidelijk deel van de Strip. Helaas was het een lange rij die stond aan te schuiven voor de achtbaan van New York New York. De beelden van deze stad deden ons een beetje heimwee krijgen naar het begin van de vakantie !
Uiteindelijk stapten we een heel eind verder dan gepland om terug een hapje te eten bij the Outback, waar we vooral de refills van de frisdrank enorm apprecieerden, het leek wel of we helemaal uitgedroogd waren. Met nog een laatste voorstelling van het waterballet aan het Bellagio, keerden we terug naar onze piramide, om naar dromenland te verdwijnen.

Marleen en co

19:18 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-07-10

19 juli : I've still got sand in my shoes...

Deze morgen was vake al wakker om 7 uur, hij wou namelijk gaan informeren voor een boottocht. Toen hij merkte dat zijn 4 vrouwen nog diep in dromenland verzonken waren, besloot hij toch ook nog even onder de wol te kruipen (om even later hardhandig gewekt te worden door 'housekeeping').  Jammer genoeg kon de boottocht niet doorgaan.
We besloten dus om het deze morgen even rustig aan te doen - al heeft dat niet voor iedereen dezelfde betekenis...
Nadat we nog even langer geslapen hadden en op de kamer ontbeten hadden, gingen we eens een kijkje nemen aan het water. 'Het rustig aan doen' betekende voor Linske een training houden bij een temperatuur van meer dan 40° C. Terwijl Linske lustig over en weer bleef lopen aan het strand, kregen Diete en ik het al snel te warm en namen nog snel een frisse duik in het zwembad.
Ondertussen stelde vake (ook 'rustig' Roepen) vast dat de 'housekeeping lady' de kamer al aan het kuisen was en dat onze kaartjes niet meer werkten, terwijl al ons gerief nog in de kamer stond en het nog lang geen 11 uur was...

In afwachting van ons bezoek aan de Antelope Canyon maakten we nog een rit langs de Glen Canyon. (naar het schijnt hebben we over het strand gereden, maar toen was ik toevallig aan een schoonheidslaapje bezig Knipogen... )

Na een korte sessie pootjebaden, reden we richting het vertrekpunt, om met jeeps naar de Antelope Canyon te vertrekken.
Helaas was vandaag niet bepaald onze geluksdag... Tijdens onze rit naar de Canyon, viel plots de jeep stil. Onze plaatselijke gids, Rosie, kreeg de wagen niet meer in gang en had daarbovenop geen GSM-bereik. Daar stonden we dan... Gelukkig verschenen er al wat wolken aan de hemel, zodat we niet levend gegrilld werden, daar in het zand. Na een kwartiertje werden we gelukkig door een andere jeep tot bij de Antelope Canyon gevoerd.
Wat we daar te zien kregen, beloonde zeker ons geduld! Rosie mocht dan geen auto-expert zijn, van fotografie kende ze zeker wat! Ze toonde ons alle goede plaatsjes om mooie foto's te maken en nam zelf voor ons ook een paar prachtige exemplaren. Ze was er ook een held in om in de rotsen allerlei figuren te herkennen (George Washington, The cat in the hat, een beer, een wolf, ...)
Na de 'sand shower' die we in de Canyon kregen, volgde nog een douche: onze allereerste regenbui op Amerikaans grondgebied! Toen vake een dirt shirt was gaan kopen en Diete en ik nog snel een broodje wilden eten op de parking - aan middageten waren we nog niet toegekomen - begon een heus onweer en moesten we de auto invluchten, dan maar een maaltijd in de auto... Linske merkte terecht op : "plots stroomt er hier een rivier"

Door de panne en de regen liepen we wat vertraging op voor ons vertrek naar de Grand Canyon. Rond 6 uur reden we het park binnen en deden enkele snelle, maar prachtige stops aan verschillende uitkijkpunten. We genoten ook van een adembenemende zonsondergang, en reden dan maar eens naar het hotel. Onderweg zagen we plots een heleboel auto's en mensen verzameld staan, er stond een eland naast de weg!
Eindelijk aangekomen in het hotel, hadden we niet zo veel zin meer om nog op restaurant te gaan eten... Het werd de eerste keer McDonalds voor deze vakanie (niet voor mij, ik hield het bij een kommetje cereals Lachen)

Morgen zal het weer vroeg opstaan worden, om de zonsopgang in de Grand Canyon te zien.


Groetjes,
Xxx
Freke
en co

07:45 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-07-10

18 juli : Once upon a time in the west

Deze morgen liep de wekker al vroeg af. Even na zeven stonden de valiezen al in de auto en namen we nog een ontbijt in het hotel. Vandaag wachtte ons een rit van meer dan 450 km.

We verlieten Moab in zuidelijke richting. Het zag er allemaal veel meer verlaten en vervallen uit.
Rond de middag bereikten we Mexican Hat, waar de heuveltoppen inderdaad als sombrero's uit de vlakte rijzen.
Op ons roadbook stond een 4x4 route in Valley of the Gods, maar met onze quadrit van gisteren nog in het geheugen, sloegen we deze maar over (twee dagen na elkaar naar de osteopaat is niet zo'n goed gedacht Knipogen). We hadden natuurlijk beter moeten weten...
Een eindje verder wachtte immers Monument Valley in het Navajo Tribal Park op ons.
We volgden netjes de auto's voor ons. Al vlug bleek echter dat ook dit een echte dirt road zou worden. We vragen ons nog steeds af hoe de 'gewone' auto's deze trail overleven...
Monument Valley liet in elk geval een diepe indruk op ons na. De omgeving is gewoon imposant. Ook de meisjes waren onder de indruk. Wij beleefden de films uit onze jeugd terug en vake zat in gedachten ook nog in de Karl May verhalen die hij toen verslonden heeft.

Ondertussen waren we ook de grens tussen Utah en Arizona overgestoken. Was het nu dat we onze klok weer een uurtje moesten terugzetten ?
De weg naar Lake Powell was lang en eindeloos. Een picnic plaats vonden we in een (indianen)dorp op de speelplaats van de school (waar linske geconfronteerd werd met een plaatselijke beer), een toilet vinden was een andere opdracht.

Uiteindelijk bereikten we Page en dan was het nog even zoeken naar ons hotel. We logeren in het Glen Canyon NP met zicht op Lake Powell. Nadat we geinstalleerd waren, zochten we nog wat verkoeling aan het zwembad. Daarna reden we terug het dorp in om een bezoek aan de Antelope Canyon morgen te reserveren en nog wat inkopen te doen. Op de terugweg maakten we nog een ommetje langs Horseshoe bend, waar we met een prachtig uitzicht beloond werden.

Op de terugweg door passeerden we een aantal keer de tijdsgrens, het werd ingewikkeld om volgen, vooruit, achteruit, deze dag lijken we wel dubbel beleefd te hebbenKnipogen. We konden onderweg in elk geval genieten van een prachtig zicht op de canyon en het meer.
Voor morgen voormiddag proberen we nog een boottocht (in welke vorm dan ook) georganiseerd te krijgen.
Daarna gaan we dan naar de Antelope Canyon om vandaar onze route naar de Grand Canyon af te werken.

Nu willen we graag genieten van 'a good night's rest', de volgende dagen worden zeker weer zwaar

groetjes

Marleen
en co

 

08:02 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-07-10

Pictures! (3)

san francisco wij.JPG





























(San Francisco)

death valley wij.JPG

 

 

 

 

 

 

 

 











(Death Valley)

LAS VEGAS venetian.JPG

 

 























(Las Vegas - The Venetian Hotel)

zion fre & lins.JPG

 

 

 

 


















(Zion National Park)

bryce waterflesjes.JPG







































(Bryce Canyon NP - 'Eens een andere manier om de waterflesjes te dragen)

04:15 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Zaterdag 17 juli: on the road again

Deze morgen konden we EINDELIJK uitslapen tot half 9! Ontbijten deden we deze keer in het hotel.

Nadien vertrokken we naar Arches National Park. Dit park staat bekend om zijn natuurlijke bogen in de rotsen.
We maakten een stop aan the Balanced rock. Daarna reden we het park door tot het eind.
Deze keer waren Freke & ik wel sportief Tong uitsteken en maakten we een wandeling in 'Devils Garden'. Al waren we beperkt in tijd en moesten we snel terug keren naar de auto. Vake was wel nog even zonder om te kijken een eind verder gewandeld. Gelukkig leverde dat enkele mooie foto's op.
Op de terugweg maakten we ook nog enkele stoppen om de bekende bogen te fotograferen, ja vandaag voelden we ons "Japanse toeristen"! Knipogen

Tegen 13u waren we aan het verhuurkantoor van de Quad.
Eerst kreeg vake een korte uitleg hoe hij deze quad moest besturen. Nadien werd er een reuze aanhangwagen aan onze auto gekoppeld en vake moest hierop ziet de rijden met die quad. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan.
Toen beseften de mensen van dat kantoor dat de aanhangwagen misschien toch iets te hoog was en koppelden ze een lagere aan de auto. Nu geraakte vake zonder problemen op de aanhangwagen.

We kregen een route die we moesten volgen, in een gebied tussen Arches en Death Horse. Eerst moesten we naar daar rijden vanwaar we met de quad mochten vertrekken. En zo startte ons avontuur.
Vake overwon zandwegen, kiezelwegen en rotsen en wij genoten van de omgeving. Na een uurtje lieten we de quad even aan de kant en aten we onze lunch onder een boompje. Hierna zette we onze rit verder. Ondertussen zaten er ook al vijf kreeftjes in de quad! Knipogen. We haalden herinneringen op aan de tocht met het "bakkie van Louise op Linus se plaas" en met de "old chevy van Corné se oupa in Marakele". Vake was minstens een even goede chauffeur, en ja, het moet gezegd, Freke toonde zich als een volleerd co-piloot.
Tegen dat we terug de parking bereikten leek er even storm op komst te zijn.  

Nadien zette vake ons af aan het hotel, zodat wij konden gaan zwemmen, hij reed verder om de quad af te leveren.

Na het zwemmen vertrokken moeke, vake en Linske nog naar het Death Horse Point State Park waar western films zoals Telma en Louisa werden opgenomen. Ze zagen er de prachtige bocht van de Colorado river en in de verte de indrukwekkende La Sal Mountains. Gelukkig voor onze maagjes bleven ze niet op de zonsondergang wachten.
Voor het avondeten kozen we deze keer een Mexicaans restaurant, waar we een lekkere maaltijd hadden (en alweer een refill van de frisdranken !)

Morgen wacht ons alweer een lange rit naar Lake Powell, waarbij we Monument Valley zullen passeren.

Groetjes,
Diete
Kris en Marleen
Freke en Linske

 

03:54 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (4) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

Vrijdag 16 juli: No line on the horizon

Deze morgen was het vroeg opstaan, er wachtte ons namelijk een drukke off-road dag. Voor de verplaatsing naar Moab zouden we de aanbevelingen van Riviera reizen volgen, en die staan duidelijk niet in elke reisgids...

Ontbijten deden we in het Kodachrome Basin State Park. Dit park is gekend voor zijn witte speervormige rotsen. Zo reden wij langs de Chimney Rock.

Hierna volgden we een prachtige Backway, de Burr trail of een 4x4 route door de Grand Escalante Stairways en het Capitol Reef National Park. Hierbij reden wij door een canyon met grillige rotsformaties. Vervolgens moesten we via een rotsachtige pad naar beneden. Dit pas is ontstaan door twee plateaus die overeen geschoven zijn.
Nadien kwamen we in de woestijn en moesten we verder op een zandweg rijden.
We namen even een pauze voor de lunch. Al was dit een erg korte lunch, door de warmte & door de mierenplaag rondom onze tafel.

Tijdens deze rit, leken we echt in de Far West te zijn en haalden we ook ons Afrika gevoel naar boven! Dit was echte een prachtige 4x4 route! Proficiat aan vake om deze weg een hele dag vol te houden! Lachen

Uiteindelijk kwamen we in Moab aan bij ons hotel, Archway Inn.

We zochten al gauw het zwembad op voor een verfrissende duik in het water! Het gebeurt maar zelden dat ik zo snel het water in ben! Knipogen

Hierna vertrokken we naar het centrum voor het avondeten.
Ook moesten we beslissen wat we de volgende dag graag wilden doen: Quadrijden of raften? Voor mij was deze keuze snel gemaakt, aangezien ik niet zo'n waterrat ben. Gelukkig hield iedereen hier rekening mee! Danku! Lachen
Jammer genoeg, moet je om met een Quad te rijden 18 zijn (geen probleem) en een rijbewijs hebben (wel een probleem, grr!) en is het aantal personen van 5 een probleempje. Gelukkig hadden ze ook Quad's voor 6. Dus dit legden we al vast voor morgen.
Nadien gingen we lekker eten in een restaurantje met live country muziek!

Groetjes

Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske

xxx

03:38 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-07-10

Foute frases

Hier komen enkele foute uitspraken die we de afgelopen dagen noteerden :)

We stonden klaar om te gaan zwemmen, maar vake was nog steeds niet klaar!
- Linske zei : Vake kom! We gaan zwemmen! Doe je bikini aan!

In Amerika zie je vaak wat dikkere mensen, maar de mensen die je tegen kwam in Paris-Las Vegas ... :)
- Moeke zei : Amai, wat voor een waggelkip is dat!
- Freke antwoordde : Ik voel mij in Amerika een fijn dingske!

Diete, Freke en Linske gingen samen op de foto...
- Diete zei : Freke, sta niet zo bombastisch! Ze bedoelde statisch!

We reden langs de oceaan
- Linske vroeg : Moeke, is dat een zee?

In de auto staat er automatisch een kinderslot op de achterdeuren, wanneer we stoppen zitten we dus elke keer opgesloten!
- Diete / Freke / Linske vroegen : Vake, laat jij ons vrij?

We gingen naar rodeo kijken en Linske vroeg zich wat af!
- Linske vroeg : Hoe maken ze die paarden zo wild?

Diete vroeg zich af hoe al de rotsen in Bryce Cayon onstaan waren!
- Diete vroeg : Door welke erosie is dat ontstaan? Gletsjererosie?

Linske zette haar ipod aan
- Linske zei : Hé, ik heb een liedje zonder muziek...

Linske haar flesje frisdrank was eerst leeg, vake bedoelde dat er al eens eerder van gedronken was...
- Vake zei : het flesje was al in gebruik

De parkwachter van Zion zei : are you alrightie ? en merkte Diete op...
- toen zei hij : nice sunglasses you have there in the back
Voor de rodeo moesten we twee ingangsticketten betalen - plots merkte de dame dat er op de achterbank ook nog volk zat :
- ze zei : you're hiding there in the back

Zeker dat er nog zullen volgen {#emotions_dlg.tongue_out}

 

06:52 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15 juli : I am a rock

Vandaag stonden we op om 8 uur. We zouden een rit maken van 170 km naar het volgende National Park, Bryce Canyon.
We reden eerst nog door Zion via de Mount Carmel Canyon Pass, een tochtje tussen de canyons. Daarna reden we nog niet onmiddelijk door naar het volgende park. We maakten eerst een ommetje langs de Coral Pink Sand Dunes. Hier kregen we heel mooie duinen te zien, en ze waren rood. Zo had ik toch nog rode duinen gezien! :)
Om ongeveer half twee reden we het park binnen. Als eerste zochten we een plaatsje om te picnicken,
daarna reden we naar een mooi uitzichpunt vanwaar je de rotsen heel mooi kan zien. Een beetje later keerden we terug en op de terugweg konden we op verschillende plaatsen stoppen.
Ook hier hadden we een hele mooie uitzichten! 
Ons plan was daarna een wandeling te maken tussen de speciale rotsen, hier hadden Diete en Freke het niet zo voor, maar toch, we lieten ons niet doen! We zouden een wandeling maken.
De wandeling langs de Navajo Trail en de Queens gardens was echt prachtig, we zagen in de rotsen dingen zoals de thorhamer, een verliefd koppeltje en een amfitheater. Echt heel mooi! Om ongeveer 6 uur vertrokken we naar ons hotel, best western rudy's inn. Daar kregen we te horen dat er deze avond rodeo plaats vond. Dat moesten we toch echt eens zien! Het was heel leuk en indrukwekkend.
Wanneer we terug kwamen namen vake, Diete, Freke en ik nog een verfrissende duik in het binnenzwembad.
's Avonds aten we lekkere pizza op onze kamer. Vanavond gaan we allemaal op tijd ons bedje in want morgen moeten we vroeg uit de veren! We rijden ongeveer 470 km naar Moab. Benieuw wat dat wordt!

Linske
groetjes van de rest van de familie

 

06:41 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-07-10

Pictures !

diete & linske on the road.JPG














(Onderweg naar Yosemite)

grizzly giant wij.JPG



















(Grizzly Giant, Yosemite)

16:39 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (1) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

Woensdag 14 juli: Back to nature

Deze morgen ontwaakten we in de luxe van onze suite!
Eerst trokken we naar de Champs Elysées voor ons ontbijt. (de vertrouwde pancakes voor mij {#emotions_dlg.smile}).
Nadien keerden we terug naar de suite voor onze valiezen te pakken, wat wel moeilijker is als je hotelkamer 9 kamers telt. De kans dat je iets vergeet, is dus héél groot!
Nog een laatste blik op de Eifeltoren en Bellagio en we moesten onze suite jammer genoeg alweer verlaten.
Het uitchecken verliep gelukkig veel vlotter als het inchecken.

We maakten een eerste stop in de supermarkt voor onze lunch en ontbijt. We moesten ook opzoek naar een nieuwe koelbox.
Alsof de aandacht gisteren al niet genoeg was, kregen we heel het winkelpersoneel achter ons! pft!

Veilig terug in de auto vertrokken we richting Zion National Park.

Eenmaal Springdale bereikt, lunchten we op een bankje, aan het water, onder een boom. Zalig die verkoeling.

We stopten hierna eerst aan ons hotel om de valiezen al weg te zetten. Deze keer geen upgrade, jammer! {#emotions_dlg.smile}

Hierna parkeerden we onze wagen aan de ingang van Zion. Vandaar reden we met de shuttlebus het park binnen.
We reden tot de laatste stop, Temple of Sinawava. Hier volgden we de River Walk. 
Freke & Linske moesten en zouden via de rivier de weg volgen. Wij verkozen toch het padje.
Plots werd onze aandacht getrokken naar een groepje mensen die stonden te wijzen. 
Blijkbaar liep er langs de kant van het pad een hert. Niets echt bijzonder voor ons tot we beseften dat Freke & Linske er vlakbij stonden. Eerst maakten we ons niet echt zorgen, maar toen het dier rond zich begon te kijken en meer en meer in de richting van hun stapte, geraakt moeke toch lichtjes in paniek.
Terwijl vake de dames terug ging halen, stonden wij het hele gebeuren in het oog te houden, tot jolijt van de omstaanders. {#emotions_dlg.smile}
Eenmaal de dames terug veilig aan land waren, wandelden we verder de River Walk.
Omdat Freke & Linske toch door de rivier zouden kunnen wandelen begonnen we ook aan de Narrows, de Amerikaanse Toulourenc.  

Na de verfrissende tocht in de rivier keerden we terug naar het hotel.
Hier maakten we een dan verfrissende duik in het zwembad en gingen we ons klaar maken voor de avond.

Moeke had deze morgen een gezellig restaurantje gezien en trokken dus daar maar heen. En dat hebben we ons zeker niet beklaagd.

Nu ons bedje in & morgen staat Bryce Canyon op het programma.

Groetjes

Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske

07:47 Gepost door Diete in Rondreis | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

13 juli : hotter than july

Geen internet in Yosemite, een te trage verbinding in Lee Vining, skynetblogs die aangepast worden in Death Valley en een superdeluxe kamer zonder internet in Las Vegas (zie later) om nu in Zion weer online te zijn...

Nadat we maandagavond de dag afsloten met een partijtje nightswimming in onze hacienda, werd het helaas een korte nacht. Diete koos precies deze nacht uit om haar jaarlijks mijn-neus-stopt-niet-met-bloeden-en-de-badkamer-ziet-eruit-alsof-er-een-moord-gepleegd-is-moment... bovendien rinkelde vake's telefoon midden in de nacht, terwijl moeke dacht dat het om een 01 nummer uit New York ging en het uiteindelijk een 011 buitenlandse verbinding was van het labo die een adres van een patient vroeg...
Niettemin ging om 4.15 (ja ja kwart na vier dus) het alarm af, want we wilden de zonsopgang boven Dante's View niet missen. Het moet gezegd, na een ritje van een dikke drie kwartier, werden we beloond met een aangename 80 °F én een prachtig schouwspel van pastelkleuren die de zonsopgang vooraf gingen. Vake's dag meteen geslaagd, want hij kon zijn obligate  zonsopgangmoment van de vakantie vastleggen.
Terug in ons nederig stulpje kropen we nog even 'onder de wol' om daarna van een heerlijk ontbijt op het lege lobbyterras dat we ons toeeigenden te genieten. Ondertussen was het al héél warm geworden en doken we nog even het zwembad in (al was de grote haai moe en werd het dus een rustig zwempartijtje)
We sloegen onze voorraad water in (de dag ervoor hadden we niet minder dan 20 liter verzwolgen) en namen afscheid van het indrukwekkende Death Valley langs een prachtige route via Artist's Pallet, Devil's golf Course en Badwater. Het 'badwater' stroomde ondertussen in beekjes over ons gezicht en andere lichaamsdelen, want de temperatuur was alweer geklommen tot om en bij de 120 °F.

Voor onze picnic kozen we een schaduwrijk bankje uit op een grasveldje in Shoshone, dat uiteindelijk de tuin van de sheriff bleek te zijn, maar we werden gelukkig niet weggejaagd.
Via Pahrump bereikten we Nevada. De grote reclameborden voor tandartsen en advocaten langs de weg trokken onze aandacht. Stel je voor dat dat bij ons ook zo zou zijn. In de verte zagen we Las Vegas opduiken, indrukwekkend. Vake loodste ons feilloos tot in de parkeertoren van het Paris Las Vegas, totdaar verliep alles vlekkeloos. Het ging al fout bij het uitstappen van de lift, toen een norse madam niet begreep dat we de weg zochten naar de hotelbalie. Dan maar de weg gevraagd aan de info balie met een nog norser antwoord als gevolg. vake en moeke al heimwee naar de rust van de natuur{#emotions_dlg.tongue_out}. De kids achtergelaten bij de elevators om te gaan inchecken. Toen ging het helemaal fout want Diete moest zich persoonlijk aanmelden omdat zij voor de tweede kamer is opgegeven. Moeke kreeg het een klein beetje op haar heupen. Bovendien bleken onze kamers gedubbelboekt... met als gevolg dat we een supersuite kregen. Je houdt het niet voor mogelijk : onze kamer telde vier badkamers en zes toiletten ! (maar helaas geen internet !).

Na een heerlijke duik in het zwembad gingen we op verkenning langs de strip. Op de een of andere manier hadden we bekijks. Zo drie jongedames riepen hier en daar reacties op, en het moet gezegd, we vonden het niet altijd fijn... Gelukkig konden we genieten van de prachtige hotels en de bijhorende shows. Met het waterballet in de Bellagio sloten we een onvergetelijke dag af en trokken ons terug in onze suite om van de rest van de vakantie te dromen.

Marleen
Kris en de ladies

 

07:21 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-07-10

Zondag 12 juli: It's getting hot in here!

Wanneer we deze morgent vertrokken (8u) was de temperatuur al meer dan aangenaam.
We maakten een eerste stop in “little Austria”, Mammoth Mountains. Dit is een skioord, gekend om zijn Oostenrijkse bouwstijl. Terwijl wij ons onbijt veroberden, passeerden er ons verschillende dapperen te voet of met de mountainbike.
Terwijl wij naar ‘This is it’ keken, passeerden we langs prachtige landschappen die steeds dorrer werden.
Wanneer we het bordje met ‘Death Valley’ bereikten was het al super warm! En bijna geen andere auto’s te bespeuren.
Hoe verder we reden, hoe warmer het werd! De borden langs de weg voorspelden het: ‘DANGER, extreme heat’
Toen we Stovepipe Wells bereikten merkte vake een bordje op: ‘Caution Runners’.
Wanneer we er even stopten zagen we ook verschillende auto’s staan met nummers.  Aan de ingang van het winkeltje stond ook bij de datum van vandaag ‘Raceday’. We begrepen eerst helemaal niet wat ze hier mee bedoelden.
Hierna reden we maar verder richting de duinen. We waagden het erop even de duinen in te trekken. Echter al bij de eerste stap merkten we hoe warm dit zand was. Ondertussen had de termometer ook al 48°C bereikt. En toen zagen we het onverwachte! Een loper, gevolgd door een wagen met water. En nog een en nog een. Blijkbaar was er hier een soort van loopwedstrijd aan de gang met mensen uit (natuurlijk) Amerika, maar ook Brazilië, Oostenrijk, … Zot zijn doet geen zeer zeker?!
Wanneer we deze dapperlingen voorbij reden voelden we ons wel wat schuldig omdat we enkele minuten geleden lagen te zagen over de warmte, terwijl wij het best nog goed stellen.
J
We hadden eerst nog het idee om naar Scotty’s Castle te rijden, maar het leek steeds warmer te worden dus besloten we maar naar ons overnachtingsplaats te rijden. Eenmaal in Furnache Creek kregen we te horen dat we een upgrade hadden naar de Furnache Creek Inn. Super! Wanneer we de Inn bereikten waren we zo te zien de eersten en hadden we het zwembad helemaal voor ons alleen. Lekker zo’n privé villa met zwembad!
J
Tegen avond gingen we iets eten in de Furnach Creek Ranch, onze eerste hamburger in de USA! (Maar nog steeds niet voor Linske {#emotions_dlg.wink})
Nadien vertrokken we naar Zabriski, voor de zonsondergang! Super! Al was het nog steeds héél warm en waaide er een super harde warme wind!
Wanneer we terug in het hotel waren, trokken we nogmaals naar het zwembad, ondertussen was het half negen en het was nog steeds 40°C. Wat een warmte, maar we verkiezen dit toch boven de temperaturen van San Francisco!
Morgen vroeg opstaan voor de zonsopgang!

17:02 Gepost door Diete in Rondreis | Permalink | Commentaren (7) | Tags: death valley |  Facebook |

Zondag 11 juli

Na ons ontbijt op het terras van moeke en vake trokken we terug het park in.
We maakten een eerste stop aan de rivier. Daar waren er verschilllende mensen die zich in het water waagden, wij hielden het bij kijken. Na verschillende fotostops bereikten we een korte wandelroute naar nog wat Sequoia’s. Gelukkig was die route grotendeels onder de bomen, maar ons water was alweer snel op. Terwijl de meesten een zuchtje lieten bij de klim terug naar de parking, maakte Linske van de gelegenheid gebruik om een paar versnellingen (bergop !) te placeren. Verbaasde blikken alom.
Tegen de middag maakten we een stop onder de bomen voor onze lunch. Op de tafel konden we de instructies lezen in het geval er een beer zou langs komen. Gelukkig kregen we geen bezoek!
Hierna maakten we nog een stop, waar we konden genieten van een prachtig uitzicht.
langzaam aan veranderde het landschap aan in alpenweiden.
Het laatste deel van het park konden we nog genieten van een prachtige canyon.
Hierna bereikten we Lee Vining. We reden nog even naar Mono Lake, waar door het afzetten van zout, zoutzuilen zijn ontstaan. En toen voelden we enkele verfrissende druppels. Jammer genoeg bleven ze komen, dus reden we maar terug naar Lee Vining. Daar scheen de zon al terug en veroberden we in het plaastelijk steakhouse ribbetjes.
't is eens een andere manier om onze nationale feestdag te vieren.

Groetjes

Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske



17:01 Gepost door Diete in Rondreis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: yosemite national park |  Facebook |

Zaterdag 10 juli:

Spotted: a full loaded car on the way to Yosemite NP!
xo xo Gossip Girl

Deze morgen vertrokken we met de chocomelk in de hand richting Yosemite NP.
We starten onze reeks Gossip Girl en herkenden het ene beeld na het andere van NEW YORK!
Zoals echte rondreizigers aten we ons ontbijt op een parking en konden genieten van de eerste zon sinds New York!
Nadien zette we ons route verder.
Onderweg maakte we nog een drinkstop en voelden meteen de warmte die we hadden gemist in San Francisco!
Tegen de middag bereikte we de zuidingang van Yosemite om de giant seqoia's te kunnen zien. We namen de overvolle shuttlebus naar de  Sequoia’s. Indrukwekkend!
Nadien stopte we aan Tunnel View, hier konden we genieten van een prachtig zicht. Gevolgd door mijn stommigheid om naar een verkeerde auto te lopen, gelukkig merkte ik dit net op tijd op.
Hierna vonden we verfrissing aan de Bridal Veil Falls.
Tegen de late namiddag bereikte we Yosemite View Lodge. Wat een drukte!
Door de ietwat slordige organisatie hadden we twee kamers elk op het uiteinde van het domein! Maar moeke en vake moesten niet klagen, zij hadden een mega grote jacuzzi op hun kamer!
J

Nadat Freke, Linske & vake gingen zwemmen, zocht ik de zon
J
Na zonsondergang kwam Pizzaboy vake met ons avondmaal. Plots gilde linske: ‘Moeke, een beest! Een kat, nee een beest!’ Bleek dit een schattig wasbeertje te zijn. Genoeg reden om linske heel de avond schrik aan te doen, al moet ik toe geven ik schrok toch ook even toen dat dier plots achter mij liep! J
Na de pizza kropen we allen ons bedje in.

Groetjes

Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske

16:59 Gepost door Diete in Rondreis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-07-10

California dreaming... on such a winter's day

Toen we deze morgen uit onze hotelkamer naar buiten keken, zagen we alleen maar dikke jassen, kousenbroeken, mutsen... help, waar waren de temperaturen van New York ?
We kleedden ons zo warm mogelijk aan, want vandaag stond de fietstocht over de Golden Gate Bridge op het programma. Eerst en vooral een stevig ontbijt genomen.
Toen we buiten kwamen vielen zo waar de eerste regendruppels en deed de stevige wind ons helemaal bevriezen. Er waren amper mensen op straat en de cable cars reden leeg over en weer...
We moesten toch eerst de auto ophalen, dus hopelijk zou het zonnetje er ondertussen doorkomen. 
Eerst een bezoekje aan de lokale bookstore voor een gedetailleerde kaart en wat engelstalige boeken voor onderweg. Aan het verhuurkantoor stond een lange lange rij aan te schuiven. Terwijl vake netjes in de rij bleef staan, profiteerde Linske van de gelegenheid om samen met moeke en Freke Nike Town in SF een bezoekje te brengen.
Wanneer we terug keerden was de rij nog niet veel opgeschoven.
Uiteindelijk kregen we dan toch onze huurwagen in handen. Met deze Ford Explorer zullen we de volgende dagen op verkenning gaan.
Omdat het weer nog steeds niet beter was (op het warmst van de dag was het nog maar 15 graden en een koude wind)  besloot VAKE het fietsen te vervangen door een ritje met de wagen in de omgeving rond San Francisco.
Dankzij het GP van Karen hadden we gisteren op korte tijd al héél véél kunnen zien van SF ;) en konden we nu de kust afrijden
Vake trosseerde de stijle wegen en zo reden we naar de jachthaven van SF, waar we de enkele dappere fietsers zagen afstappen of surplacen
Nadat we een stop maakten in de plaatselijke supermarkt, troken we naar het strand aan de Golden Gate Bridge en aten daar onze picknick op terwijl we konden genieten van een wedstrijdje "sumoworstelen" tijdens een party. 
Hierna begonnen we aan de 17 Miles Drive en konden we genieten van de kust.
Hoe verder we van San Francisco weg reden hoe beter het weer werd.
Ondertussen hadden Freke & Diete al een goede radiopost waar ze tot ergenis van Linske met die liedjes konden meezingen.
Hierna werd het echter tijd om weer naar het hotel te keren.
Vake en Diete haalden hun slag thuis om voor het avondeten terug te keren naar Pier 39. De voeten van moeke en Freke zullen het geweten hebben Wenkbrouw ophalen.

Langs deze weg ook nog een heel gelukkige verjaardag aan Lotte en Ome Bart in het verre Beijing ! Geniet nog maar heel erg van jullie vakantie. Dikke kus van Linske voor Lise en een knuffel voor Ine van tante Marleen en natuurlijk ook voor Tante Hilde van ons allemaal !

Ondertussen kwamen we ook te weten dat er in Death Valley ons temperaturen van 49°C staan te wachten! Help!
Morgenvroeg en route voor de natuur, eindelijk Knipogen vinden vake en moeke ! Hopelijk daar ook af en toe internet zodat we jullie op de hoogte kunnen houden

PS: Gisteren telden we 6 Starbucks Café's en vandaag 5. ;)

Groetjes,

Marleen & Kris
Diete, Freke & Linske

04:27 Gepost door Diete in Citytrip | Permalink | Commentaren (4) | Tags: san francisco |  Facebook |

09-07-10

PICTURES !

Hierbij al enkele foto's van onze vakantie!
Groetjes!

times square

Wij op Times Square

brooklyn by night

Brooklyn Bridge & Manhattan by night

03:56 Gepost door Diete in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Donderdag 8 juli: If you're going to San Francisco

Vandaag moesten we vroeg opstaan omdat we jammer genoel al terug uit New York moesten vertrekken.
Ik hoopte bij het weg rijden uit de stad nog een laatste blik te kunnen werpen op de skyline. Jammer genoeg lukte dit me niet echt. We reden namelijk met een taxi naar de luchthaven en een taxi voor 4 is véél te klein voor 5 personen. :).
Linske kon met een gerust hart uit NYC vertrekken, ze had eindelijk in een yellow cab gezeten...

De rit naar de luchthaven, het inchecken en de security check gingen héél vlot.
We bestelden ons op de luchthaven nog een ontbijt, waarin we stilaan ook sneller slagen om een keuze te maken.

Rond 11u stegen we op.
Ik hoopte vanuit het vliegtuig nog éénmaal New York te kunnen bewonderen, maar de enorme bewolking gooide roet in het eten.
Gedurende heel de vlucht kon ik wel 'de aarde vanuit de hemel' bewonderen.

Rond 2u landden we in San Francisco. Ik was wel even in "paniek", omdat ik de landingsbaan nergens zag en we maar over het water bleven vliegen.
Eenmaal buiten was ons eerste reactie: 'Amaai, dat is hier een héél stuk frisser!"
We hadden een shuttle bus naar ons hotel (en we misten al gauw de New Yorkse gentleman ;) !).
In die bus kregen we wel de gehate vraag: "Germany?" "Nooo!!"
Vake & moeke hadden wel nog een beetje last van de druk op hun oren. Dit zorgde voor enkele hilarische momenten. Zo bleef vake maar vragen om op te schuiven zodat moeke kon zitten, maar moeke zat al een hele poos op de rij achter ons.

Aangekomen aan ons hotel sukkelden we wel even om onze valiezen de straat over te krijgen, maar we geraakten heelhuids in onze kamer.

Nadien gingen we op zoek naar een kleine lunch, Pancakes!
Nadat we van deze pannekoeken konden genieten trokken we verder de stad in.
Zo liepen we door China Town en hadden we vanop Telegraph Hill een fantastisch zicht over San Francisco, Golden Gate Bridge en Alcatraz.

Ik had me wel even mispakt aan de temperaturen. Wat mis ik nu de warmte van New York. De zon is zeker van de partij, maar er waait een koude wind.

Ps: Vandaag telden we 3 Starbuck's Café's.

Groetjes
Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske

xxx

03:49 Gepost door Diete in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-07-10

Woensdag 7 juli: Shop till you drop!

Deze nacht weer zalig geslapen.
We gingen eerst op zoek naar een ontbijtplaats. Daar merkten we al gauw dat we het niet zo makkelijk is een keuze te maken uit het Amerikaanse ontbijt.
Zoals de meeste wel weten, ben ik niet zo'n snelle drinker. Maar in Amerika is dat geen enkel probleem want iedereen neemt toch zijn drinken mee op straat :).

Onderweg stopten we bij een souvenirwinkel waar Linske een leuke New York handtas kocht, ik een topje en Freke een super leuke musical handtas.
Hierna vertrokken we richting Central Park.
Onderweg passeerden we tal van Designerwinkels.

Eenmaal in Central Park konden we genieten van van een beetje koelte en wind, dat héél veel deugd deed. We konden pootje baden in The Lake, maar Linske merkte een beest op. Dit bleek gewoon een schattige schildpad.
We konden ook een bootje huren, maar vake zag het niet zitten om helemaal alleen ons allen te vervoeren :).
Op een bepaald ongeblik werd de warmte echt ondragelijk en ik kreeg super veel dorst, dus gingen we binnen in een winkeltje. Hier vertelden de vriendelijke uitbarters ons waar we Julliard School konden vinden. Zo passeerden we ook New York Ballet Theatre en Julliard.

Ons buikjes begonnen nu ook te knorren en we hadden echt nood aan airco. Dus gingen we lunchen in AQ Kafe, een aangenaam eetcafé met  vriendelijke bediening en lekker eten !

Na de lunch trokken we richting Apple Store, waar het ontzettend druk was. Het bleef slechts bij een bezoek.
Nadien trokken we ook nog naar Nike Town, waar Linske haar hartje kon ophalen. Ondertussen bleven we die grote NBA speler(?) maar volgen. Eerst liep hij met zijn zakje van een dure winkel voor ons. Nadien ging hij naar de Apple Store. En later kwamen we hem nog tegen wanneer hij uit de Burberry winkel stapte. Zes stratenblokken verder kwamen we hem weer tegen, nu vanuit de andere richting...

Na een tussenstop in het hotel, trokken we terug richting Empire State Building voor nog een laatste souvenirstop in New York. Hierna keerden we terug naar hotel om ons op te frissen voor de avond.

Straks hopen we een hapje te kunnen eten aan Pier 17 om ons bezoek aan deze fantastische stad af te sluiten.
Morgen stappen we op het vliegtuig richting San Francisco. Benieuwd wat dat gaat worden !

Groetjes

Deeta (de naam die ik kreeg van de Starbucks verkoopster)
Kris & Marleen
Freke & Linske

xxx

00:21 Gepost door Diete in Citytrip | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-07-10

Dinsdag 6 juli: Que calor !

Na een goede nachtrust ontwaakten we met het nieuws dat het vandaag uitzonderlijk warm ging zijn. Op het nieuws vertelde men dat het één van de warmste dagen ooit in New York zou worden. (En inderdaag toen we buiten kwamen was het super warm!)
Ook lijken wij de Celebreties aan te trekken. Na Obama in Rome vorig jaar. Kregen we nu bezoek van de Queen.  

We gingen eerst op zoek naar een plaats om te ontbijten. Dit vonden we in, P Square, best breakfast in New York. En de naam loog er niet om, we konden genieten van een heerlijk ontbijt met vers geperst fruitsap, pancakes, eitjes en muffins.

Na het ontbijt vertrokken we richting Empire State Building en keken we ondertussen al in enkele souvenirshops.
We hadden bij het bestellen van onze tickets ervoor gekozen om een express pass te nemen. We waren nog vroeg en er waren nog geen eindeloze rijen, maar toch, dankzij de pass werd je overal voor gelaten en mochten we als eersten in de liften.
Met de lift gingen we in slechts enkele minuten tot de 80ste verdieping en hierna volgde nog een lift tot de 86ste verdieping waar zich het uitzichtspunt bevond.
En dat uitzicht was fantastisch!
Na talloze foto's keerden we terug naar beneden.

Eens beneden besloten we een aantal flesjes water te kopen en die waren al gauw op.
We wandelden voorbij Flatiron Building en namen op Union Square de metro richting downtown. Vandaar namen we de Staten Island Ferry en vaarden zo voorbij Statue of Liberty. Op de retour hadden we ook een zicht over Manhattan en de Brooklyn Bridge.
Nadien wandelden we naar Wall Street en het 'litteken van New York" Ground Zero. Hier wordt nu druk gebouwd aan de Freedom Tower. Hierna wilden we met de metro terug keren naar het hotel. Dit bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Na de overlevingstocht in de New Yorkse Metro kwamen we terug aan ons hotel. We kochten wat drinken en meloen en gingen ons verfrissen.

Deze avond stond namelijk de musical, In The Heights op het programma. Op Broadway, in de straat waar ons theater bevond, passeerden we een immens lange rij, bleek dat de rij voor onze musical te zijn.
Gelukkig was de rij aan de andere kant van de ingang véél korter.
De musical, In The Heights was super!
Dankzij ons drankje hadden we nog een leuke souvenir, de beker ervan was namelijk een speciale "in the heights beker".

Wanneer we terug buiten waren, was Times Square volledig verlicht. Super!
Hierna konden we op zoek naar iets kleins als avondeten.  Zo belanden we in een Ierse pub. Dat kleins was uiteindelijk wel net iets groter.

Na ons avondmaal keerden we terug naar ons hotel. Onderweg hadden we nog zicht op de verlichte Empire & Chrysler Building.

Deze dag kunnen we weer omschrijven als onvergetelijk!

Ps: Vandaag telden we 7 Starbucks Café's. Dat zorgt voor een voorlopig totaal van 17 Starbucks Café's.

Groetjes
Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske

PS. Gezien de temperatuur hier oploopt tot 106 ° F (klinkt nog warmer he) kozen we als titel voor die song uit in The Heights Stoer)

06-07-10

Maandag 5 juli: City of blinding lights

Deze ochtend moesten we al om 5u opstaan, voor de intercontinentale vluchten moet je namelijk al 3u op voorhand op de luchthaven aanwezig zijn.
Omwille van enkele vermiste passagiers stegen we maar om 10u45, met zo'n drie kwartier vertraging, op.
Ons vliegtuig had jammer genoeg niet dezelfde comfort als die van South African Airways en ik kon dan ook de slaap niet vatten.
In het begin van de vlucht kregen we een lunch, pasta. Nadien luisterden Freke & Linske naar muziek, vake bereidde onze dag verder voor, ik keek naar "he's so not that into you" en moeke sliep. Op het einde kregen we ook nog een lekker vier-uurtje en uiteindelijk zijn we dan veilig in New York geland.

Nadat we geland waren volgden de veiligheidscontroles. Onze security gate werd door een norse tante aangeduid, maar met onze security agent hadden we zeker geluk.
Eenmaal buiten de luchthaven konden we een eerste vaststelling maken:
Amerikanen maken graag grapjes en wanneer je hieraan meedoet komt alles in orde!
Na deze vaststelling begonnen we aan de eindeloze rit richting ons hotel. We hadden voor de airport shuttle bus gekozen, hierbij stopt de bus aan enkele haltes op de immens grote luchthaven. Bij de laatste stop moesten alle tickets worden gecontroleert en hier kwam echt geen einde aan.

Maar deze kleine tegenslag vergaten we al snel bij het binnen rijden van NEW YORK CITY!
Het eerste zicht op de Big Apple is onbeschrijfelijk, onvergetelijk! Ik kon het amper geloven dat ik ook echt hier ben!

Uiteindelijk kwamen we aan in ons hotel, Grand Hyatt. Het hotel heeft onwaarschijnlijke ligging tussen Grand Central Station en de Chrysler Building. De kamers zijn ruim en zeer verzorgd.
Linske is blij dat ze deze vakantie niet meer op een bijzetbedje zal moeten slapen,  zij heeft nu haar eigen 2 persoonsbed.

Tegen 4u trokken we terug naar buiten voor onze verkenningswandeling.
Zonder dat we het echt beseften stonden we plots op het indrukwekkende Times Square. Ons dorst lessen deden we dan maar door iets fris uit Mc Donalds ;) en dronken we op, op de trappen met zicht op over heel Times Square.
Hierna startten we de zoektocht naar Rockefeller. Na wat heen en weer geloop vonden we deze dan ook. nadien passeerden we ook nog St. Patricks Cathedral. Toen we beseften dat het bij ons eigenlijk al half elf is keerden we terug naar het hotel om ons wat op te frissen en de valiezen te herpakken.

Nadien trokken we terug naar buiten waar het nog steeds zeer warm was!
Na een ontdekking van de New Yorkse metro kwamen we aan in Brooklyn. Even leken we de enigste blanken te zijn. We wandelden langs prachtige rijhuizen totdat we Brooklyn Heights bereikten.
Vanaf hier heb je een prachtig zicht over de skyline van New York. Na een wandeling op de promenade gingen we op zoek naar avondeten. Dit vonden we in een Italiaans restaurantje. Ze hadden een kleine kaart en de helft niet meer in huis, maar de pizza's waren heel lekker. Freke, Linske en ik beseften toen ook dat we al bijna 24 uur wakker waren en werden plots echt wel moe.
Na het eten trokken we nog even naar de promenade voor New York by Night! Wondermooi! Spijtig genoeg was dit niet makkelijk op de gevoelige plaat vast te leggen.

Vake zei dat we gelukkig en dezelfde straat een metrohalte hadden richting hotel, waarna we al vlug beseften dat er weer een kleine versie van "Michiel" in actie was. (voor wie het niet meteen weet "Michiel" is al jaren de bijnaam van vake als zijn "de mol" gehalte heel groot wordt...) De metro bevond zich namelijk enkele straten verderop.
Al bij al zijn we goed en wel in het hotel geraakt en kropen we gauw ons bedje in. Dit was een onvergetelijke dag!

Ps: We telden vandaag al 10 Starbuck's café's. Jammer genoeg zijn we er nog niet binnen geraakt, maar dat staat zeker voor morgen op ons programma!

Lieve groetjes,

Diete
Kris & Marleen
Freke & Linske

xxx

23:22 Gepost door Diete in Citytrip | Permalink | Commentaren (0) | Tags: new york, hotel grand hyatt |  Facebook |

04-07-10

Nog 1 keer slapen!

Nadat we donderdag een hele dag hebben gezwoegd om de valiezen te pakken en de dagen nadien de restjes nog ergens moesten worden wegstoken, lijken we EINDEKIJK klaar te zijn voor ons grote reis!

Morgen stijgen we op om 10u05, wat wil zeggen dat uitslapen morgen er zeker niet inzit. Om 12u is onze aankomst in NEW YORK gepland.

aa

In het vorig blogbericht staat het programma van onze reis.

Zoals gezegd proberen we om dagelijks een berichtje te posten. Reacties zijn dan ook altijd welkom. Voor dringende dingen zijn we ook nog altijd bereikbaar via onze GSM.

12:17 Gepost door Diete in Rondreis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rondreis, brussels airport, new york |  Facebook |

02-07-10

Dag 4:

New York

10:32 Gepost door Diete in Citytrip | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |