22-07-10

20 juli : I'm on the top of the world

Vanmorgen stond de zonsopgang over de Grand Canyon op het programma. Freke had haar wekker een uur te vroeg gezet (3.30 u!) en toen vake om 4.30 u uit het raam keek stroomde de regen bij bakken naar beneden. Geen omstandigheden voor een zonsopgang en voor de tweede dag op rij besloot hij om zijn madammen te laten verder slapen.
Een paar uurtjes later namen we een cold breakfast in het hotel. Tijdens het inladen van de auto was het zo ongeveer het moment dat Camilla in Canada haar WK 800 m moest lopen, dus hielden we onze fingers crossed. Helaas konden we het resultaat niet onmiddellijk online zien (dikke proficiat ondertussen met de plaats in de halve finale !).
We reden naar Grande Canyon Village om van daaruit nog een adembenemend zicht over de Grand Canyon te hebben. Ongelofelijk prachtig !
Vandaag moesten we ons terug richting Las Vegas begeven en onderweg wilden we graag een 'ommetje' maken voor de Skywalk (het grote glazen plateau) aan de west Canyon.
Na een half uurtje rijden werden we opnieuw getrakteerd op een grote stormbui (enkele regendruppels zijn de voorbode op een ongelofelijke stortregen). Moeke merkte op dat we een stukje de route 66 zouden kunnen volgen en dat er dan een binnenweg naar de Skywalk afsloeg.
Nabij Seligman kwamen we op de historic route 66 en we waanden ons na enkele minuten in het decor van Cars : daar stond zelfs Takel ! Het dorpje was heel gezellig ! We volgden nog een hele poos deze route (wel minder toeristisch) maar de afslag die we zochten was nergens aangeduid. Een heel eind verder sloeg er toch een 'rough road' af richting Skywalks. Er bleek maar geen eind aan te komen. Vele mijlen verder werd het toch een stukje asfalt en kregen we er een prachtige omgeving met Joshua trees bovenop. Te vroeg gejuichd : het werd weer dirt road en de weg bleef maar duren.
Toen we eindelijk aankwamen bleken we serieus in de aap gelogeerd te zijn. We wisten van te voren dat dit deel van de Grand Canyon niet tot de National Parks behoorde maar door de Indianen gemeenschap werd geexploiteerd. Nu zijn wij zeker niet de laatsten om een volksgemeenschap te steunen, maar dit ging er toch echt wel over ! Onze argwaan werd al gewekt toen we door een volledig geuniformeerde security man naar de parking werden geleid, waar we moesten parkeren alvorens tot de toegangstent te worden toegelaten. En val nu niet omver : je moest 35 dollar betalen voor de hop on hop off bus naar de verschillende delen van het park, daar kwamen nog een hele reeks taksen bij zodat je al een prijs van 48 dollar per persoon zat, de Skywalk nog niet inbegrepen. Dan moest er nog eens meer dan 30 dollar voor de Skywalk betalen (weer plus taxen), was het verboden om op de Skywalk foto's te maken, die werden voor jou gemaakt en die kon je dan achteraf kopen. Met alle respect voor de Indianengemeenschap, maar dit vonden we er toch echt over. Als we alles optelden zou dit uitstapje zou ons om en bij de 500 dollar gekost hebben, zonder foto's. We besloten rechtsommekeer te maken.
Gelukkig konden we onderweg nog genieten van het spectualaire zicht op de Hooverdam.
Iets later dan gepland bereikten we Las Vegas, waar we deze keer onze intrek namen in het Luxor hotel. We werden er naar de balie geleid en kregen kamers in de piramide. De schuine lift is echt al een attractie op zich. Diete en Linske doken nog even het zwembad in en dan gingen we op verkenning over het zuidelijk deel van de Strip. Helaas was het een lange rij die stond aan te schuiven voor de achtbaan van New York New York. De beelden van deze stad deden ons een beetje heimwee krijgen naar het begin van de vakantie !
Uiteindelijk stapten we een heel eind verder dan gepland om terug een hapje te eten bij the Outback, waar we vooral de refills van de frisdrank enorm apprecieerden, het leek wel of we helemaal uitgedroogd waren. Met nog een laatste voorstelling van het waterballet aan het Bellagio, keerden we terug naar onze piramide, om naar dromenland te verdwijnen.

Marleen en co

19:18 Gepost door Diete | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Verrasssingen en ontgoochelingen, ja, zo gaat dat op zo'n avontuurlijke reis: de fameuze'bluts met de buil'. Toch opnieuw een heel boeiend reisverslag van één van onze 'would be'-journalisten. Hier geen nieuws, en geen nieuws is natuurlijk goed nieuws. Gisteren de gazon eens afgereden. Duma zit alle avonden met smekende ogen te wachten op haar dagelijkse wandeling ( maken we nu 's avonds omwille van de warmte ).
We snakken er al naar om jullie maandag gezond en wel terug te zien met zakken, valiezen, camera's maar vooral met hoofden vol herinneringen. Opa & oma

Gepost door: Peeters Walter | 22-07-10

@opa en oma : ja, elk om beurt he (al is dat meestal wie tijd en/of inspiratie heeft). We zullen inderdaad heel wat te vertellen hebben. Terwijl ik dat hier post zijn we met Lotte aan het chatten. Ongelofelijk toch ! Bedankt voor al jullie goede zorgen. We gaan van onze laatste dagen hier nog genieten. Geef Duma maar een dikke knuffel van ons, we missen haar (en verder missen we vooral verse groenten !!!)
lieve groetjes van ons allemaal

Gepost door: marleen | 23-07-10

De commentaren zijn gesloten.